
Anababalar çocuklarını büyütürken pek çok yanlış yaparlar. Aşağıdaki noktalar, çocuklarını anlamaya çalışan anababalar için yol gösterici olacaktır.
İletişim: Duygular açıkça paylaşılmalıdır. Bütün aile üyelerine görüş ve fikirlerini açıklamalarına izin verilmelidir. Her aile üyesinin fikri saygıyla karşılanmalıdır.
Disiplin: Ebeveyn otoritesi olmalıdır, ama bu otoriter bir davranış şeklinde gösterilmemelidir. Çocuk ve ergenler idarenin anababada olduğunu açıkça görmelidir.
Anababa liderliği: Anne ve baba aileyi ortak olarak yönetmelidir. Aileyi ilgilendiren belli konularda annenin liderliğinde karar verilmeli, başka alanlarda ise babanın liderliğinde karar verilmelidir. Burada önemli olan rollerin açık, tutarlı ve karşılıklı olarak kabul edilmiş roller olmasıdır.
Kişisel Sorumluluk: Ailenin her üyesi kendi davranışlarının sorumluluğunu kabul taşımayı kabul etmelidir.
Başkalarına Saygı: Anne ve baba çocukları için en önemli modeldirler. Aslında çocuklarına her zaman “Bizi izleyin. Biz size insanların birbirine özen ve saygı göstererek nasıl bir ilişki yaşadığını öğretiyoruz.” mesajını verirler. Eğer baba çocuklarının yanında anneyi aşağılıyorsa çocuklar, kadınları hakkında ne öğreneceklerdir? Ya da eğer anne çocuklarının yanında babayla alay ediyorsa yine çocuklar erkekler hakkında ne öğreneceklerdir? Eğer ebeveynler birbirlerine saygı göstermiyorlarsa çocuklar saygı hakkında ne öğreneceklerdir?
Birbirini Sevmek: Herkes sevilmek ister. Anne ve babasından ilgi göremeyen çocuklar ilgiyi başka yerlerde ararlar. Özellikle de ergenlik döneminde, anne baba tarafından ilgi göremeyen ergenler arkadaş gruplarına, ilgi görebileceği çetelere ya da bunun benzeri gruplara yönelirler. Bu gruplar ergeni kolaylıkla içine alabilir. Bu yüzden sevgiyi gösterebilmek oldukça önemlidir.




